Birçok ameliyat geçirmiş, yarı yatalak bir anneyim. Evin en küçükleri olan iki hafız evladım benim bakımını üstlenmişti.
Ülkemizde yaşadığımız kara günden (15 Temmuz) sonra bizim de hayatımızda zor zamanlar başladı. Diyanete bağlı, MEB’in düzenli olarak teftiş ettiği her manasıyla resmi olan Kuran kursunda kızlarımı hafız olarak yetiştirdim…
Daha sonra bu kursa bağlı yurtta belletmen olarak kalmaları istendi. Kızlarım bunu vefa borcu gördükleri için kabul ettiler. Hiçbir ücret almadılar. Ben hastalanınca çalışmaya başladılar. Kızlarım üç yıldır bana bakıyordu. Onlar benim elim, ayağım, umudum olmuştu.
Fakat üç ay önce evimize bir operasyon düzenlendi. Polisler, evimize üç yıl önce kızlarımın belletmen olduğu yurtta görev yapan Kuran kursu hocasının şikayeti üzerine geldiklerini, kızlarımın suçunun ise terör ile ilgili faaliyetlerde bulunmak olduğunu söyledi. Evimizi aradılar, delil bulamadılar. Fakat kızlarımı tutukladılar.
Onları tutuklayarak benim elime, ayağıma zincir vurdular. Çünkü ben onlarsız günlük ihtiyaçlarımı bile karşılayamıyorum. Tutuklandıktan sonra polisler evimize tekrar geldiler. Çok korktum. Kızlarıma bir şey oldu sandım. Meğerse kızlarımın her zaman okudukları Kuran-ı Kerim’i alıp inceleyeceklermiş, değişiklik yapılmasından şüpheleniyorlarmış. Göz nuru akıtarak Kuranı ezberleyen kızlarıma yapılacak en büyük hakaretti bu. Duyunca kahroldum.
Şu anda onları göremiyorum. Ziyaretlerine gidemiyorum, 2 haftada bir telefon görüşmemiz oluyor. İyi oldukları söylüyorlar. Hapishanede, çocuklarından ayrı anneler teselli ediyorlarmış, en azından siz bekarsınız, ayrı kaldığınız evlatlarınız yok, sorumluluklarınız yok diyorlarmış. Herkesin yaşadığı acı kendine göre zor. Kızlarım hayatlarının baharında çok zor şeyler yaşamak zorunda kaldılar. Hayata küstüler, kırgın ve öfkeliler.
Teselli etmek isteyenlere, bizim de bir annemiz var yolumuzu gözleyen, bakıma muhtaç, bir de genciz küçükte olsa bir dünyamız, hayallerimiz vardı diyorlarmış…
Evet, küçük bir dünyaları vardı, hayalleri vardı. Ama hepsini yok ettiler. Şimdi yüreği yanan bir anne olarak soruyorum; Gençliğinin en güzel günlerini hapishanede, suçsuz olduğu halde geçirmek zorunda kalan kızlarım, geri kalan hayatlarında bu zamanları unutabilir mi? Asla! En yakın zamanda kızlarımın hürriyetlerin kavuşmalarını ümit ediyorum.
Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2019/02/18/iki-hafiz-kizimi-tutukladilar/
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder