Benim eşim 65 yaşında emekli bir banka memuru. Çok hareketli ve neşeli bir insandır. İnsanlara yardım etmeyi sever, hep birilerinin ihtiyaç ya da problemlerini düşünürdü. Kanunlara ve nizama karşı bugüne kadar herhangi bir suçu ve mahkemesi olmamıştır. Ama gelin görün ki bu sevgi dolu ve yardımsever insan, 15 Temmuz hain darbe girişimi bahane edilerek, evimize yapılan polis baskınıyla ve sorgusuz sualsiz suçlamalar yöneltilip tutuklandı. Asıl gerekçe; fakir öğrencilerin kaldığı öğrenci yurduna yardımcı olması.
Evimizle birlikte az miktarda tarlamıza ve emekli maaşına da tedbir konuldu. Damadımın çalışmakta olduğu özel okul da KHK ile mühürlendi. Kızım ve iki torunumla birlikte damadım da işsiz kaldığından bize taşındı. Eşim tutuklandıktan 1 ay sonra polisler bu defa da aynı gerekçe ile damadımı tutuklamaya geldiler. Ortaçağda lanetli insanlar olur ya kendimizi öyle hissettik. Komşularımız dostlarımız bizden uzaklaştı. Bunlar terör örgütü üyesi diye insanlar hakkımızda dedikodu yapıyorlar. Bugün eşim tutuklanalı tam 162 gün oldu. Düşünün bir kere 65 yaşına kadar en ufak bir suç işlememiş dindar hacı olan benim eşim ve 46 yaşında öğretmen damadım cani terörist diye zindanda tutuluyor.
Şu anda hiç bir gelirimiz yok. Komşu ve akrabaların el altından yardımlarıyla geçiniyoruz. Türkiye’de hukuktan umudumuz kesildi. Hukukçular haksızlığı “yukarıdan emir böyle” diye meşru görmekteler. Hakim savcı ve polisler eğer bu insanları ben tutuklamasam, birileri beni tutuklayacak diye korku ile hareket ediyorlar. Biz de sesimizi duyurabilmek için sizin kapınızı çalıyoruz. Lütfen bize yardım edin.
Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2019/03/11/hukuktan-umudumuz-kalmadi/
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder