13 Şubat 2019 Çarşamba

Hayatımız Darmadağın

Ücretli öğretmenlik yapıyordum. Bir sabah evimize polis geldi. Eşimi tutuklamaya geldiklerini terör örgütüne üye olduğunu söylediler. Eşim ev hanımı ne alakası olur örgütle darbeyle dedim. Savcı getirilsin dedi dediler. 5 gün sonra bilgi alırsınız dediler. Evimizi aradılar delil teşkil edecek bir şey bulamayınca niye bir şey yok dediler. Bilgisayar yok mu dediler. Yok deyince tepki gösterdiler. Nasıl olsun ki ücretli öğretmenlik yapan atamasını bekleyen biriyim ailemin desteğiyle geçinen bir insanım.

11 aylık bebeğim vardı. Sende kalacak dediler. Baskı yaptılar alamayız diye. Annesinden ayıramazdım. Ve kimsemiz yok deyince aldılar. 5 gün boyunca eşimle görüştürmediler. Sadece süt için götürüyordum. Onu memura verip bilgi sorduğumda kızıyorlardı. Memleketteki annemin evine gitmişler benim telefon numaramı zorla almışlar. Beni de alacaklarını anlayınca ücretli öğretmenliği bıraktım. Anneme sürekli baskı kurdular nerde diye ama beni bulacakları bir adrese gitmedim.

İçeri girenlerin çıkmadığını, delil olmadan iftira atarak başkalarının şikayetiyle tutuklandığını bildiğim için teslim olmadım, olmayacağımda. Sırayla beni bulabilecekleri bütün adreslere baktılar. Artık akrabalarımın ve komşularımın nazarında hain damgası yedim. İnsanlara anlatamıyorsun; içerideki durumdan kimsenin haberi yok.

Eşimi 8 gün sonra serbest bıraktılar o bana içerde neler yaşadığını anlattı; “sakın teslim olma, ben bebekli kadınım bana bile merhametleri yok sana kim bilir ne yaparlar” dedi. Bebeğimiz soğuk süt içmiş. Sular soğuk akıyormuş. 6 kişilik yerde 12 kişi kalıyorlar. Klima kış gününde 1 gün çalışıp 1 gün çalışmıyormuş. Bebeğime doktor günlük muayene etmemiş. Yemekler hem az hem iyi değilmiş. Eşim 7 kilo verdi. Ve içerideki bütün kadınlar rehin dedi eşim. Eşime sorguda hiç bir delil olmadan soru yöneltmişler. Hangi gazeteyi okuyorsun hangi bankada hesabın var bylock kullandın mı darbeyi nerden öğrendin vs. gibi sorular…

Eşime en son “EŞİN GELSİN SENİ SERBEST BIRAKALIM” demişler. Eşimde “sabah beni almaya geldiğinizde o da vardı niye tutuklanmadınız” demiş. Nasıl iş yaptıkları da belli değil. Şuanda eşim dışarı çıktı ama avukat “TEKRAR SENİ BULAMADIKLARI İÇİN ALABİLİRLER” dedi. Bizde emniyetten kaçıyoruz. Haksız yere boş yere içerde kalmamak için. Ailemiz merak içinde çocuğumuz sürekli hastal
a
nır 3 gün orda 1 hafta orda kaldığımız için aile hayatımız darmadağın.

Bir yerde çalışmıyorum. Çalışmamda imkansız. Ailemin yardımıyla geçinmeye çalışıyorum ama nereye kadar… Şuanda ne yapacağımızı bilmiyoruz. Bu iftira dolu sürecin bitmesini OHAL’in bitmesini bekliyoruz. Adil yargılanma olana kadara gidip teslim olmayacağım. Birilerinin ihbarıyla terörist olabiliyorsam, bana bir gazeteyi okuduğum için terörist damgası vurabiliyorlarsa artık adalet bitmiştir. Ülkemde adaletin tecelli etmesini bekliyorum.



Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2019/02/13/hayatimiz-darmadagin/

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder