15 Temmuz’dan sonra herkes gibi benimde çalıştığım kurumlar kapatıldı birçok idarecimiz ve öğretmen arkadaş gözaltına alındı. Ve gözaltında olan arkadaşların ailelerinden duyduğum kadarıyla insani koşullardan yoksun bir muameleye tabi tutuluyorlarmış ve haklarında net bir suç olmadan direk tutuklanıyorlarmış. Bende bundan çekindim ve yakalanmamak için saklanıyorum. Eşim de ailesinin etkisine kapıldı ve teslim olmamı, artık bu işin bittiğini ve nereye kadar kaçıp saklana bileceğimi söyleyip, devamlı huzursuzluk yapıyor. Aynı ilçede olmama rağmen eşim benimle görüşmüyor, çocuklarımı görüştürmüyor. Boşanmak istediğini söylüyor.
En son eşim Rize’ye ailesinin yanına gitti. Beni de alın beraber gidelim, beni orada kimse tanımaz dememe rağmen, eşim beni yalnız bırakıp gitti.
Ben ailenin tek erkek evladıyım. İki kardeşiz, kız kardeşim de yurt dışında yaşıyor. Babam vefat etti, annem 65-70 yaşlarında. Yaşanan hadiselerden dolayı çok fazla arkadaş da kalmıyor. Artık inanın kendi sesim bana bir acayip geliyor. 4 aydır kimse ile konuşmadım. Kendi sesim kulaklarımda yankılanıyor.
En son 1 ay önce kaldığım
evin sahibi de aranıyormuş. Onu ararlarken beni de tutukladılar. Bununla da bitmedi tabi, kapalı yer korkum olduğu için kalp krizi geçirdim. Şuan çok kimse ile irtibatım da kalmadı… Sağlık gerekçesi denetimli serbestlikle bırakıldım…
Kaynak: Mağduriyetler http://magduriyetler.com/2019/02/28/kimsesizlikten-kendi-sesim-yankilaniyor-kulaklarimda/
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder